یا عباس (ع) ای حضرت جبریل ثناخوان تو عباس مه تکه ای از ماه درخشان تو عباس حاتم بنشسته است کنار حرم تو او خیره شده بر تو و احسان تو عباس باید همه ی اهل قلم در صف محشر ما را بنویسند مسلمان تو عباس بالاست به والله قسم تا ابد الدهر این پرچم اسلام به دستان تو عباس هرگز علم خیمه نیفتاد ز دستت نازم به وفای تو و پیمان تو عباس لب تشنه به دریا زدی و آب نخوردی ای جان به فدای لب عطشان تو عباس از خجلت تو آب شد و آبرویش رفت این مشک پر از آب، به دندان تو عباس برخیز به خیمه بنگر ای مه خیمه زینب شده اینبار پریشان…