close
تبلیغات در اینترنت
من گریه میکنم که مصفا کنی مرا
فاطمیه (س) من گریه میکنم که مصفا کنی مرا شاید غبار چادر زهرا کنی مرا ابن الکریم بر در تو سائل آمده دور از کرامت است ز سر وا کنی مرا این هفته هم بدون تو ما گریه می کنیم بی تو میان خوف و رجا گریه می کنیم چشمان جاده از غم هجرت پر آب شد قلب قلم به دست دل من کباب شد آنقدر که نیامدی و من ندیدمت این چند خط بدل به هزاران کتاب شد باشد تمام می کنم این اشک و آه را باشد تمام می کنم عمر تباه را بیچاره من که اینهمه از عشق خوانده ام اما به پای عشق قریبت نمانده ام تنها دلم خوش است در این فاطمیه هم دل را به خاک…